نوشته‌ها

با التهاب های پوستی چه باید کرد؟

با التهاب های پوستی چه باید کرد؟

تماس پوست شما با عناصر مختلف آن را به مشکلات مختلف حساس می نماید. هر ساله بیش از ۱۲ میلیون نفر در آمریکا به علت تحریک پوستی مانند التهاب پوست به پزشک مراجعه می نمایند.

درماتیت یا اگزما به یک التهاب پوستی اطلاق می گردد. درماتیت علل مختلفی دارد و به اشکال گوناگونی بروز می‌نماید.

 عموماً درماتیت به التهاب، قرمزی و خارش پوست اطلاق می گردد.

درماتیت یک مشکل شایع است، ولی مسری و تهدید کننده حیات نیست.

مجموعه ای از مراقبت های شخصی و داروها می توانند شما را در درمان درماتیت و علائم آن کمک نمایند.

انواع درماتیت عبارتند از : درماتیت تماسی ، درماتیت عصبی ، درماتیت شوره ای ، درماتیت ناشی از تورم ، درماتیت آلرژیک و درماتیت اطراف دهان هر کدام از این درماتیت ها علائم و نشانه های متفاوتی دارند.

علل درماتیت چیست؟  dermatitis face 2

درماتیت ها و التهاب های پوستی در اثر تماس مستقیم با یک عامل محرک و یا آلرژی زا می باشد.

محرک های شایع عبارتند از : صابون های شستشوی لباس، صابون های معمولی و شوینده.

آلرژن های احتمالی عبارتند از : ابریشم ، فلزاتی نظیر نیکل ، جواهرات، عطر، مواد آرایشی، رنگ مو ، علف های هرز نظیر : پیچک سمی و نئومایسن (یک جزء شایع در کرم های آنتی بیوتیکی موضعی)

مواد محرک زمان و مقادیر بیشتری را نسبت به آلرژن ها نیاز دارند تا باعث ایجاد درماتیت شوند.

اگر شما به یک آلرژن حساس باشید، فقط یک تماس مختصر با یک مقدار، کم کافی است تا منجر به بروز درماتیت گردد.

درماتیت عصبی neurodermatitis 2

لباس تنگ و خاراندن پوست منجر به بروز این نوع درماتیت می گردد. این تحریک شما را به تکرار سائیدن پوست خود وادار نماید. شایعترین مکان ها عبارتند از : قوزک پا، مچ ، قسمت خارجی ساعد و بازو و پشت گردن

درماتیت شوره ای

اغلب دارای یک تمایل وراثتی است. در بین افرادی با پوست یا موی چرب شایع است و ممکن است با توجه به فصول سال تشدید یابد. ممکن است بیماری در زمان استرس یا برخی مشکلات نورلوژیک نظیری بیماری پارکینسون رخ دهد.

درماتیت ناشی از تورم

هنگامی که تجمع مایع درون بافتی پوست شما را تحت فشار قرار داده رخ می دهد. مایع خارج سلولی به صورت اولیه پوست شما را نازک می نماید و با جریان خون مغذی پوست تداخل ایجاد می نماید. وریدهای واریسی و دیگر شرایط مزمن در پاها می تواند منجر به تجمع مایع گردد.

درماتیت آتوپیک Eczema-Atopic-Dermatitis

اغلب با آلرژی ها همراه است و در خانوادهایی که دیگر اعضای آن مبتلا به آسم یا تب یونجه هستند، دیده می شود. اغلب دوران کودکی شروع و شدت مختلفی از بیماری را در طفولیت و بلوغ می بینیم. در بالغین مشکل کمتری ایجاد می نماید. مگر اینکه شما در محل کار خود با مواد محرک و آلرژن در تماس باشید.

 علت اصلی این اختلال شناخته نشده اما ممکن است به دلیل مواد عملکرد سیستم ایمنی بدن باشد.

استرس می تواند این وضعیت را تشدید نماید ولی علت درماتیت آتوپیک نیست.

درماتیت اطراف دهان

ممکن است شکلی از بیماری پوستی روزاسه ، جوش بالغین یا درماتیت شوره دار باشد. پوست اطراف دهان و بینی را درگیر می نماید. علت قطعی آن ناشناخته است، اما لوازم آرایشی ، مرطوب کننده ها یا برخی از محصولات بهداشت دهان در ایجاد آن مؤثر می باشند.

چه زمانی درمان لازم است ؟ drug pruritus

در موارد زیر درمان لازم است:

– اگر ناراحتی منجر به بی خوابی و اختلال در فعالیت روزانه شود.

– اگر پوست بیمار شدیداً دردناک شد.

– اگر به عفونت پوستی مشکوک باشیم .

– اگر مراقبتهای حفظ سلامتی فرد موفق نباشد.

غربالگری و تشخیص درماتیت

ممکن است پزشک بعد از گفتگو با شما در مورد علائم و معاینه پوست شما درماتیت را تشخیص دهد. در موارد درماتیت تماسی تست حساسیت پوستی، بر پوست شما صورت می گیرد و ماده ای که باعث التهاب پوستی است معین می گردد.

در این تست پزشک مقادیر کمی از مواد مختلف را بر روی پوست شما قرار داده و آن را با یک روکش می پوشاند. در طی ویزیت مجدد پوست شما از نظر آلرژی به هر کدام از مواد بررسی می شود.

عوارض

گاهی اوقات زخم و شقاق ناشی از درماتیت عفونی می شوند. یک فرم خفیف عفونت زرد زخم است که توسط باکتری استافیلوکوکوس ایجاد می گردد. وجود درماتیت آلرژیک بیمار را به عفونت مستعد می سازد. اگر متوجه تورم بازوی خود شدید ممکن است به سلولیت ( یک عفونت بافتی باکتریایی در عمق پوست)مبتلا گشته اید.سلولیت یا عفونت و التهاب بافتی، با تورم و التهاب پوستی، قرمزی، درد، گرمی در لمس و حاشیه مشخص، مشاهده می شود.

ابتلای فردی با سیستم ایمنی تضعیف شده به سلولیت، تهدید کننده حیات می باشد.

درمان

درماتیت تماسی : درمان اولیه شناسایی و اجتناب از مواد تحریک کننده می باشد. گاهی اوقات کرم های حاوی کورتیکواستروئید و پانسمان های خیس با مرطوب کردن پوست باعث خارش و قرمزی آن می گردد. بهبود ضایعات ممکن است دو تا چهار هفته طول بکشد.

درماتیت عصبی : اجتناب از خارش و درمان های بی مورد قدم اول درمانی است. از پوشیدن لباس های تنگ برای مدت یک هفته یا بیشتر خودداری نمائید . لوسیون های هیدروکورتیزون و کرم ها باعث نرم شدن پوست شما می گردد.

هم چنین پانسمان های فشاری خیس به بهبودی کمک می نماید. داروهای آرام بخش در بهبود خارش کمک کننده است، اما باید تحت نظر پزشک مصرف شوند، زیرا منجر به اعتیاد دارویی می گردند.

درماتیت شوره دار : مکرراً با شامپوهای مخصوص باید پوست سر خود را با دقت بشوئید. اغلب شامپوهای مصرفی حاوی تار، روی، پریتیون ، سالیسیلیک اسید یا کتوکانازول می باشند. کرم ها و لوسیون های هیدروکورتیزون پوست شما را نرم کرده و باعث بهبود خارش می گردد. برخی اوقات نیاز است عفونت های ثانویه نیز درمان شوند.

درماتیت ناشی از تورم : درمان و تصحیح عامل، تجمع مایع در قوزک پا لازم است. این عمل از طریق پوشیدن جوراب ها الاستیک محافظتی و جراحی عروق واریسی صورت می گیرد. همچنین کاربرد پانسمان های مرطوب جهت نرم کردن پوست و درمان کنترل عفونت نیز ضروری به نظرمی رسد.

درماتیت اتوپیک: درمان شامل کابرد لوسیون های حاوی کورتیزون می باشد. جدیدترین دسته دارویی برای این حالت داروهای تنظیم کننده سیستم ایمنی نظیر تاکرولیموس (Protopic) و پیمکرولیموس (Elidel) می باشد.

این داروها بر سیستم ایمنی اثر کرده و به سلامتی پوست و کاهش التهاب کمک می نماید. برخی اوقات توصیه می شود این داروها در کنار هیدروکوزتیزون و یا به جای آنها مصرف شوند زیرا این عمل باعث کاهش عوارض دارویی می گردد.

در صورت وجود ترک های پوستی پانسمان های مرطوب همراه با اجزاء مرطوب کننده تجویز می گردد که از ترشحات و عفونت جلوگیری می نماید.در صورت وجود خارش شدید در کنار این داروها، آنتی هیستامین نیز تجویز می گردد.

درماتیت اطراف دهان : درمان این حالت اغلب تجویز آنتی بیوتیک خوراکی تتراسیکلین می باشد. گاهی برای جلوگیری از عود ضایعه این درمان باید برای چند ماه ادامه می یابد. هم چنین گاهی جهت کاهش علائم و نشانه های این بیماری یک کرم هیدروکوزتیزون بسیار ضعیف تجویز می گردد. در صورت تجویز هیدروکورتیزون قوی ممکن است بیماری با شدت بیشتری عود نماید. برای تمامی انواع درماتیت تجویز آنتی هیستامین ها می تواند باعث کاهش خارش گردد.

پیشگیری

پیشگیری در درماتیت تماسی اجتناب از تماس با موادی نظیر پیچک سمی یا صابون های تحریک کننده می باشد. اجتناب از خشک شدن پوست می تواند یک عامل پیشگیری کننده محسوب گردد.

کاهش تعداد حمام کردن Cooling Itchy-Skin

برای اکثر افراد ۲ تا ۳ بار حمام در هفته کافی است . مدت زمان حمام ۱۵ دقیقه و در این زمان از آب ولرم برای شستشوی بدن استفاده نماید.

– حذف مصرف صابون و استفاده از شوینده های غیر صابونی نظیر پن

– خود را با دقت خشک نماید . پوست خود را به آرامی توسط حوله و بعد از حمام خشک نمائید .

– پوست خود را مرطوب نگاه دارید . هنگامی که هنوز پوست شما کمی مرطوب است با یک روغن یا کرم آن را مالش دهید . به پاها ، بازوها و طرفین بدن توجه نماید . اگر پوست شما خشک است از کرمهای نرم کننده برای پوست خشک نظیر اولسرین استفاده نمائید .

محافظت شخصی

مراحل زیر در کنترل درماتیت به شما کمک مینماید .

– اجتناب از خارش تا حد امکان، مناطق خارش دار را با یک پانسمان بپوشانید. ناخن های خود را کوتاه نمائید و شبها دستکش بپوشید .

– لباس مناسب : باعث جلوگیری از تعریق بیش از حد می گردد.

– پوشیدن لباسهای نازک و نرم برای جلوگیری از تحریک پوستی .

– اجتناب از محرکهای دیگر شامل فرش پشمی، لباس و رختخواب پشمی .

توصیه های من:

در صورتی که مبتلا به  قرمزی یا ضایعات مشکوک روی بدن  هستید:

  1. اکیدا از خود درمانی یا اقدامات غیر علمی اجتناب کنید 
  2.  به هیچ عنوان خودسرانه اقدام به درمان نکنید
  3.  حتما با تیم درمانی خود مشورت کنید
  4. حتما برای بررسی عامل زمینه ساز به پزشک مراجعه کنید
  5. ممکن است نیاز به نمونه برداری و ارزیابی آزمایشگاهی باشد 

درمان خشکی پوست صورت

خشکی پوست می تواند در زمینه بیماری های پوستی نظیر درماتیت آتوپیک، در افراد طبیعی در اثر حمام کردن مکرر با آب داغ یا استفاده از جکوزی داغ، استفاده زیاد از صابون و یا بعد از تماس طولانی مدت با آب و هوای خشک ایجاد گردد.

معمولا سن بالای ۵۰ سال نیز یک عامل بسیار مساعد کننده برای خشکی پوست است

درمان خشکی پوست صورت

درمان خشکی پوست صورت

خشکی پوست مقاوم و همراه با خارش می تواند نشانه یک بیماری سیستمیک جدی باشد نظیر بیماری های متابولیک یا بعضی از بدخیمی ها باشد.

مقایسه پوست خشک با پوست نرمال از نظر بافت شناختی

مقایسه پوست خشک با پوست نرمال از نظر بافت شناختی

بنابر این اکیدا” توصیه می گردد افراد در صورت بروز خارش طولانی مدت و خشکی پوست سریعا” جهت بررسی علت بیماری به پزشک مراجعه نمایند.

پس از شناسایی علت زمینه ای بیماری  معمولا توصیه می گردد که از صابون استفاده نگردد و به جای آن از ترکیبات شوینده های غیر صابونی استفاده شود. از استحمام مکرر با آب داغ یا استفاده از سونای بخار و جکوزی اجتناب گردد. از ترکیبات شوینده عیر صابونی مناسب می توان انواع پنPainبا PH5.5 تا ۷ را نام برد.

استفاده از مرطوب کننده مناسب یکی از ضروریات اساسی برای محافظت از پوست است.

استفاده از مرطوب کننده مناسب یکی از ضروریات اساسی برای محافظت از پوست است.

استفاده از ترکیبات نرم کننده یا لوسیون بدن بعد از حمام اکیدا” توصیه می شود

  • توصیه های ضروری دکتر انتظاری

در صورتی که مبتلا به  خشکی پوست یا قرمزی یا ضایعات مشکوک روی بدن  هستید:

  1. اکیدا از خود درمانی یا اقدامات غیر علمی اجتناب کنید 
  2.  به هیچ عنوان خودسرانه اقدام به درمان نکنید
  3.  حتما با تیم درمانی خود مشورت کنید
  4. حتما برای بررسی عامل زمینه ساز به پزشک مراجعه کنید
  5. ممکن است نیاز به نمونه برداری و ارزیابی آزمایشگاهی باشد

    • مشاوره آنلاین

      در صورت نیاز به مشاوره آنلاین با کلیک روی دکمه “از دکتر بپرسید” سوالات خود را مطرح کنید



    • نوبت دهی

    • نوبت دهی

      برای مشاوره و معاینه بالینی در مطب دکتر، همین الان با کلیک روی دکمه “نوبت دهی” وقت خود را برای مراجعه حضوری رزرو کنید

    درماتیت آتوپیک چیست؟

    هر چه ماهیت یک بیماری پیچیده تر باشد به همان نسبت اسامی و اصطلاحات پیچیده تری برای بیان و توصیف آنها به کار برده می شود کلمه آتوپیک نیز از آن جمله می باشد. اصولا آتوپی به گروهی از بیماری ها گفته می شود که سابقه شخصی یا خانوادگی یکی از بیماری های آسم، تب یونجه و یا اگزما وجود داشته باشد. به اگزمای این گروه از افراد درماتیت آتوپیک گفته می شود.

    Atopic Dermatitis

    درماتیت آتوپیک یک بیماری التهابی مزمن یا راجعه در پوست است که اغلب موارد با خارش شدید همراه است و به صورت خود به خود نیز محدود شونده می باشد.

    حدود ۲ درصد مردم جامعه گرفتاردرماتیت آتوپیک هستند. علیرغم تحقیقات متعدد در سراسر دنیا هنوز مکانیسم دقیق درماتیت آتوپیک شناخته شده نیست ولی به نظر میرسد یک بیماری چند عاملی با زمینه ژنتیکی باشد که عوامل روحی و رانی می تواند علائم آنرا تشدید نماید.

    بیماری در سنین مختلف علائم گوناگونی دارد. خشکی پوست یکی از مشخصات بارز درماتیت آتوپیک است. در صورت عدم درمان مناسب عفونت های باکتریایی می تواند روی زمینه پوست بیمار اضافه شده و باعث تشدید علائم گردد.

    یکی از مهمترین اصول درمانی در این گروه از بیماران پیشگیری از خشکی پوست می باشد. اکیدا توصیه می گردد این گروه از افراد از مصرف صابون های معمول خود داری نمایند و با نظر پزشک از ترکیبات شوینده عیر صابونی نظیر پن استفاده نمایند.

    برای این گروه از افراد بهترین نوع پوشش، لباس های تهیه شده از الیاف نخ خالص می باشد و از پوشش های پشمی، نایلونی و سایر موارد باید اجتناب گردد. بهتر است جهت کارهای بهداشتی نظیر شستشوی ظروف حتما از یک دستکش نخی استفاده گردد و روی آن یک دستکش محافظ پلاستیکی اضافه شود. بهتر است از اقداماتی که همراه با تعریق زیاد است خود داری گردد. در این گروه از افراد فشارهای روحی و روانی مهمترین عوامل برانگیزاننده و تشدید کننده بیماری است و بهتر است از آنها اجتناب گردد.

    • توصیه های ضروری دکتر انتظاری

    در صورتی که مبتلا به اگزمای پوستی یا ضایعه مشکوک روی پوست هستید:

    1. حتما با تیم درمانی خود مشورت کنید
    2.  به هیچ عنوان خودسرانه اقدام به درمان ضایعات پوستی نکنید 
    3. مهمترین اقدام برای کنترل اگزمای پوستی شناسایی عامل زمینه ساز و کنترل آن می باشد
    4. حتما برای تشخیص نوع ضایعه و بررسی ریسک بیماری به پزشک مراجعه کنید
    5. ممکن است نیاز به نمونه برداری و ارزیابی آزمایشگاهی باشد 
    6. کنترل اگزمای پوستی گاهی مواقع بسیار دشوار است لذا کاملا صبور باشید

    درماتیت زنان خانه دار

    درماتیت زنان خانه دار همانگونه که از نامش مشخص است بیشتر در زنان خانه دار دیده می شود اما اصولا هر فردی که با آب و مواد پاک کننده به میزان زیادی سر و کار داشته باشد نظیر سرآشپزها، نظافتچی ها، پرستاران، مکانیک ها و نظائر آن ممکن است ایجاد گردد. در این افراد در اثر تماس های مکرر و طولانی مدت با آب و مواد پاک کننده، آب و قسمت عمده چربی اپیدرم از دست رفته و در نتیجه پوست خشک و ترک دار شده و در طولانی مدت نیز عوارض جدی ایجاد می کند.

    درماتیت زنان خانه دار

    درماتیت زنان خانه دار

    ضایعات معمولا در پشت انگشتان شروع می شود و به تدریج گسترش می یابد. عفونت ثانویه نیز شایع است و باعث تشدید علائم می گردد که به شکل ترک های عمیق پوستی، التهاب، قرمزی و در موارد شدیدتر درد نیز اضافه خواهد شد. در موارد شدید ممکن است بستر ناخن نیز گرفتار شود.

    [box type=”info” align=”alignright” ]مهترین اقدام درمانی برای این بیماری پیشگیری از بروز آن است. در موارد شدید باید با نظر پزشک اقدامات درمانی مناسب به عمل آید اما مهمترین اقدامات پیشگیرانه کاهش استفاده از آب و ترکیبات شوینده می باشد. در صورت ضرورت استفاده از آب و مواد شوینده حتما توصیه می گردد از دستکش مناسب استفاده گردد. [/box]