نوشته‌ها

خارش بدن – علل زمینه ساز

چرا دچار خارش بدن می شویم؟

تحریک نسبتاً خفیف پوست خصوصاً وقتی که چیزی روی آن حرکت کند ایجاد خارش بدن و قلقلک می نماید. نقاط مربوط به خارش بدن را می توان با نقشه برداری دقیق روی پوست مشخص کرد . این نقاط همانند نقاط مربوط به درد در مناطقی وجود دارند که انتهای فیبرهای بدون میلین یافت می شوند.

خارش بدن در واقع یک شکایت ذهنی است که به صورت احساس ناخوشایندی در فرد تظاهر می کند. خارش بدن شایعترین علامت در بین بیماران پوستی است

خارش بدن در واقع پاسخ بدن به یک محرک سیستم عصبی می باشد.

محرک های مولد خارش بدن چیست؟

محرک های فیزیکی: هرگونه تحریک فیزیکی نظیر تابش خورشید، گرما، رطوبت (کم یا زیاد) تحریک الکتریکی، فشار بر پوست، لمس کردن، خشکی پوست می تواند منجر به ایجاد حس خارش بدن گردد

محرک های شیمیایی: مواد شیمیایی قلیایی یا اسیدی حتی آب می تواند باعث ایجاد حس خارش در پوست گردد. در گروهی از بیماران تماس با موادی نظیر نیکل نیز می تواند منجر به ایجاد خارش بدن از طریق تشدید بیماری اگزما گردد. در این گروه ماده شیمیایی از طریق یک ماده واسط در بدن به نام هیستامین منجر به ایجاد یا تشدید خارش می گردد.

 

علل خارش بدن چیست؟

بیماری های پوستی: تقریبا بسیاری از بیماری های پوستی درجاتی از خارش بدن را در فرد ایجاد می کنند. بعضی از شایعترین بیماری های پوستی که منجر به خارش می شوند عبارتند از اگزما و درماتیت ها، گزش حشرات، پسوریازیس، لیکن پلان و …

پلاک پسوریازیس ( خارش بدن شدید)

پلاک پسوریازیس ( خارش بدن شدید)

بیماری های سیستمیک: در بعضی از بیماری های سیتمیک ممکن است اولین تظاهر بیماری به شکل خارش بدن باشد لذا همواره در بررسی خارش ها باید این موضوع را مد نظر قرار داد.

برخی از بیماری هایی که به منجر به خارش بدن می گردند عبارتند از:

  • -نارسایی کلیه (شایعترین علت سیستمیک خارش)
  • -نارسایی کبدی و کلستاز صفراوی
  • -کمبود آهن
  • -پلی سیتمی و افزایش غلظت خون
  • -بیماری های تیروئیدی (پرکاری تیروئید یا کم کاری تیروئید)
  • -دیابت (به خصوص خارش ناحیه تناسلی در دیابت شایع است)
  • -یائیسگی و مشکلات هورمونی در زنان (به خصوص باعث خارش ناحیه تناسلی و مقعد می شود)
  • -بدخیمی و سرطان ها (در بعضی از سرطان ها نظیر سرطان خون از نوع هوچکین اولین تظاهر بیماری ممکن است خارش بدن باشد)
  • -گاهی مواقع بیماری های سیستم عصبی نظیر تومورهای مغزی، مولتیپل اسکلروزیس MS یا سایر ضایعات مغزی مسبب خارش بدن هستند
  • -ایدز نیز می تواند به شکل خارش منتشر در بدن تظاهر نماید.
خشکی و خارش بدن در اثر بیماری تیروئیدی

خشکی و خارش بدن در اثر بیماری تیروئیدی

خارش بدن ممکن است تظاهری از یک بیماری روحی و روانی باشد. خارش های محدود در ناحیه مقعد و ناحیه تناسلی ممکن است ناشی از اضطراب یا افسردگی باشد. این نوع خارش معمولا منجر به خاراندن های شدید و ایجاد خراش های پوستی در ناحیه مقعد و کشاله ران و نواحی تناسلی می گردد که در صورت عدم شناسایی و درمان زمینه را برای ایجاد عفونت های ثانویه فراهم نماید و باعث تشدید خارش نیز گردد.

خارش بدن ناشی از دارو: اکثر داروها می توانند باعث ایجاد خارش در بدن گردند. داروها ممکن است حتی ماه ها پس از آغاز مصرف باعث ایجاد خارش در بدن گردند.خارش بدن ناشی از داروها

بیشترین داروهایی که باعث ایجاد خارش بدن در بدن می گردند عبارتند از داروهای مخدر نظیر مورفین و ترکیبات آن، برخی از آنتی بیوتیک ها نظیر اریترومایسین، برخی از دارهای عصبی، داروهای هورمونی نظیر استروژن، پروژسترون، برخی از ویتامین ها نظیر ویتامین ب کمپلکس

برای بررسی خارش بدن چه باید کرد؟

معمولا پزشک پس از یک شرح حال دقیق و بررسی سوابق بیماری و مصرف دارویی، سوابق خانوادگی، اقدام به معاینه بدن خواهد نمود.

در صورتی که در معاینه بالینی شک به بیماری پوستی مطرح باشد اقدامات تشخیص نظیر نمونه برداری از ضایعه یا درمان ضایعه را انجام خواهد داد. در هر بیماری انتخاب آزمایش و زمان آغاز درمان به قضاوت بالینی پزشک ارتباط دارد و ممکن است اصلا هیچگونه آزمایشی نیاز نباشد و فقط یک سری توصیه توسط پزشک به بیمار داده شود.

چنانچه پزشک به بیماری های سیتمیک مشکوک شود ممکن است اقدامات آزمایشگاهی تکمیلی نیاز باشد و درمان علامتی توسط پزشک آغاز گردد تا زمانی که نتیجه بررسی ها پزشک را در تشخیص علت بیماری و عوامل زمینه ساز کمک نماید و بتواند قضاوت بهتری در مورد انتخاب مسیر درمان داشته باشد.

اصولا بررسی یک بیماری که با خارش عمومی و بدون علامت پوستی مراجعه می کند، همواره یکی از مشکلات پزشکان است همچنین ممکن است نتایج بررسی ها بسیار دور از انتظار اولیه پزشک و بیمار باشد. زیرا در بسیاری از موارد خارش اولین علامت یک بیماری سیستمیک است که ممکن است در صورت عدم بررسی تا سالها مخفی مانده و زمانی که  به مراحل بسیار پیشرفته و غیر قابل درمان برسد تظاهرات سیستمیک ظاهر شود.

در اینگونه موارد بررسی زود هنگام و شناسایی عامل زمینه ساز خارش پوست، بعضا” می تواند از یک فاجعه بزرگ در سالهای آتی پیشگیری نماید.

اکیدا به بیماران توصیه می گردد خارش بدن را جدی بگیرند.

با انجام کلیه معاینات بالینی و آزمایشات پاراکلینیکی نیز ممکن است در یک گروهی از بیماران علت خارش مشخص نشود. در این گروه بهتر است پیگیری ها و بررسی های سالانه انجام شود. این گروه را به اصطلاح (خارش با منشاء نامشخص Pruritus of Unknown Origin) PUO می نامیم. این گروه نیاز به مراقبت بیشتری دارند

اقدامات کنترلی برای خارش بدن

پس از بررسی های بالینی و آزمایشگاهی در صورتی که پزشک عامل زمینه ساز خارش بدن را شناسایی نمود می توان در صورت امکان عامل زمینه را حذف و یا تحت درمان قرار دهد.

برای کنترل خارش حتی خارش های با منشا ناشناخته PUO اقدامات زیر را می توان انجام داد:Cooling Itchy-Skin

-کاهش خاراندن پوست

-کاهش استرس های روحی

-کاهش مصرف کافئین و قهوه و مواد محرک

-کاهش مصرف شکلات و نوشابه های گازدار

-نپوشیدن لباس های پشمی

-دوش آب خنک و پرهیز از آب گرم یا داغ

-پرهیز از هوای گرم

-استفاده از کمپرس سرد

-استفاده از لوسیون بدن

-استفاده از آنتی هیستامین ها با نظر پزشک

توصیه های من:

در صورتی که مبتلا به خارش بدن طولانی مدت هستید هستید:

  1. حتما با تیم درمانی خود مشورت کنید
  2.  به هیچ عنوان خودسرانه اقدام به درمان یا مصرف داروهای آنتی هیستامین یا تزریق داروهای کورتیکواسنروئیدی نکنید 
  3. حتما برای تشخیص عامل زمینه ساز خارش بدن به پزشک مراجعه کنید. 
  4. ممکن است نیاز به نمونه برداری و ارزیابی آزمایشگاهی باشد

کهیر و خطرات آن چیست؟

آیا کهیر خطرناک است؟

کهیر با عنوان Urticaria شناخته می شود. تورم قرمز، برجسته و اغلب خارش دار با اندازه های مختلف که در پوست ظاهر و سپس ناپدید می شوند. کهیر  در واقع یک واکنش آلرژیک حاد یا مزمن به شکل تورم‌ دانه‌های گرد سرخ بر روی پوست که با خارش شدید همراه است.  کهیر به شکل تکه ای یا حلقه ای روی پوست ظاهر می شود، به شکل گروهی بوده و مثل جوشهای قرمز متورم اند. وقتی این تاولها زیادند از قسمتی که هستند محو میگردند و درقسمت دیگر بدن ظاهر میشوند. تولید ماده هیستامین در بدن دلیلی برای بوجود آمدن این جوشهای قرمز است . در صورت مصرف و یا تماس داشتن با مواد حساسیت زا این ماده در بدن آزاد میشود.

کهیر حاد

کهیر بیماری شایعی است که در مراقبت‌های اولیه تشخیص داده و درمان می‌شود. کهیر با تورم‌های برجسته بشدت خارش‌دار با حدود مشخص (ادم پوست سطحی) که قطر تیپیک آنها ۲-۱ سانتی‌متر است، مشخص می‌گردد هرچند اندازه آنها می‌تواند متفاوت باشد و ممکن است به هم بپیوندند؛ آنها می‌توانند کم‌رنگ تا قرمز پررنگ نیز به نظر برسند  کهیر می‌تواند با یا بدون آنژیو‌ادم رخ دهد که عبارت است از ادم غیرگوده‌گذار و موضعی بافت زیرجلدی یا بینابینی که ممکن است دردناک و گرم باشد. این بیماری می‌تواند باعث اختلال شدیدی در کار، مدرسه و کارهای منزل گردد. هرچند کهیر و آنژیوادم به طور معمول خوش‌خیم و خود محدود شونده هستند، می‌توانند علایم آنافیلاکسی باشند یا ممکن است نشانگر یک اورژانس پزشکی یا به ندرت بیماری زمینه‌ای مهمی باشند.

آنژیوادما یا تورم رگی، باعث تورم عمیق تر در سطح پوست به خصوص اطراف لب و چشم می گردد یک حالت وخیم تر ( آنژیوادمای ارثی ) غیر شایع بوده و به طور ناگهانی ، شدید و سریع باعث تورم صورت ، بازو ،ساق پا ، اندمها ، دستگاه تناسلی ، مجاری هوایی و دستگاه گوارش می گردد.

آنژیوادم در دست

آنژیوادم در دست

در بیشتر بیماران کهیر و آنژیوادما بی ضرر بوده و هیچ علامت پایداری بر جای نمی گذارد. آنژیوادم شدید در صورتی که باعث انسداد راه هوایی در اثر تورم زبان یا گلو شود، می تواند تهدید کننده حیات باشد و باعث کاهش سطح هوشیاری گردد.

میزان کهیر بستگی به شدت بیماری دارد. با شروع حساسیت به طور عادی این واکنشها افزایش می یابد. نوع ملایم آن میتواند خیلی جدی نباشد و با درمانهای خانگی میتوان آنرا معالجه کرد ولی اگر شدید باشد شخص بیمار باید بستری گردد. هر دو نوع آن باعث اذیت بیمار میگردد به خصوص وقتی که کهیر روی صورت ایجاد شود و یا اینکه کودکان به آن مبتلا شوند که برای والدین آزار دهنده است.

این بیماری در کودکان و بچه ها به خاطر عواقب بدی که دارد، باید به طور جدی درمان شود. درمانهای خانگی برای این نوع کهیرها قابل تایید نیستند

علائم و نشانه ها کهیر

کهیر می‌تواند در هر بخشی از پوست رخ دهد. این ضایعات گرد تا چند شکلی هستند و می‌توانند به سرعت رشد کرده، به هم بپیوندند. آنژیوادم عمدتا صورت، لب‌ها، دهان، راه هوایی فوقانی و اندام‌ها را مبتلا می‌نماید ولی می‌تواند در محل‌های دیگر نیز رخ دهد. در هر دو وضعیت، شروع علایم سریع بوده، معمولا ظرف چند دقیقه رخ می‌دهد. ضایعات کهیری منفرد معمولا ظرف ۲۴ ساعت بدون درمان بهبود می‌یابند هرچند آنژیوادم ممکن است تا ۷۲ ساعت طول بکشد. معمولا پس از رفع علایم به استثنای خراشیدگی‌های احتمالی ناشی از خارش، ضایعه‌ای باقی نمی‌ماند.urticaria3

علائم شایع بیماری به شکل جوش‌های‌ خارش‌دار با خصوصیات‌ زیر: این‌ جوش‌ها متورم‌ شده‌ و تبدیل‌ به‌ ضایعات‌ صورتی‌ یا قرمز رنگ‌ می‌شوند. این‌ ضایعات‌ کهیری‌ حاشیه‌ کاملاً مشخص‌ دارند و مسطح‌ هستند. قطر آنها ۵-۱ سانتی‌متر است‌.

ضایعات‌ کهیری‌ سریعاً به‌ یکدیگر می‌پیوندند و پلاک‌های‌ بزرگ‌ و مسطح‌ به‌ رنگ‌ پوست‌ تشکیل‌ می‌دهند.

این‌ ضایعات‌ کهیری‌ یا پلاک‌ها مرتباً تغییر شکل‌ می‌دهند و ممکن‌ است‌ در عرض‌ چند دقیقه‌ یا چند ساعت‌ ناپدید شده‌ و دوباره‌ ظاهر شوند. تغییراتی‌ به‌ این‌ سرعت‌، مشخص‌ کهیر است‌

کهیر حاد می تواند کمتر از یک تا ۶ هفته به طول بیانجامد، در حالی که کهیر مزمن بیش از ۶ هفته طول می کشد و گاهی نیز ماه ها و سالها ادامه می یابد .اغلب آنژیوادما و کهیر مزمن همزمان رخ می دهند.

کهیر اغلب خارش دار و ممکن است مشابه گزش پشه باشد . کهیر تمایل به ایجاد در هوای گرم دارد.

علائم و نشانه های آنژیوادما عبارتند از : تورم بزرگ نواحی اطراف لب و چشم ، دستها، پاها ، آلت تناسلی و داخل دهان تورم شدید و ناگهانی صورت، بازوها، مجاری هوایی و گوارشی

– دردهای پیچشی ناشی از تورم دستگاه گوارش

– تنفس دشوار ناشی از تورم مجاری هوایی

علت بیماری

چند علت برای کهیر شناسایی شده است. در بیماران دچار کهیر حاد غالبا می‌توان محرک‌ها را شناسایی نمود .  محرک‌های شایع عبارتند از آلرژی‌زاها، آلرژی‌زاهای کاذب غذایی (یعنی غذاها یا افزودنی‌های غذایی که حاوی هیستامین هستند یا ممکن است باعث آزادسازی مستقیم هیستامین شوند مثل توت فرنگی، گوجه فرنگی، نگهدارنده‌ها و مواد رنگ‌دهنده)، گزش حشرات، دارو یا عفونت‌ها. کهیر می‌تواند ناشی از واکنش‌های آلرژیک به داروها، به خصوص آنتی‌بیوتیک‌ها و ناشی از باز شدن مستقیم گرانول‌های ماست‌سل‌ها توسط برخی داروها، از جمله آسپیرین، داروهای ضدالتهاب غیراستروییدی، مواد حاجب، شل‌کننده‌های عضلانی، مخدرها و وانکومایسین باشد. محرک های فیزیکی (مثل گرما، سرما ، لرزش و فشار) و فعالیت یا محرک‌های دیگری که دمای مرکزی بدن را افزایش می‌دهند نیز می‌توانند در برخی بیماران، احتمالا از طریق فعال‌ سازی مستقیم ماست سل‌ها، باعث ایجاد کهیر شوند.

شایع‌ترین‌ دلایل‌  ایجاد کهیر به قرار زیر است:

   •   داروها؛ تقریباً تمام‌ داروها توانایی‌ ایجاد کهیر را دارند، از جمله‌ آسپیرین

   •   گزش‌ حشرات؛ عفونت های ویروسی؛ بیماری‌های‌ خود ایمنی‌؛ دیس‌ پروتئینمی‌ها (وجود پروتئین‌های‌ غیرطبیعی‌ به‌ مقدار زیاد در خون‌)

   •   سرطان‌ها، به‌ خصوص‌ سرطان خون

   •   مواجهه‌ با حیوانات‌، خصوصاً گربه ها

   •   خوردن‌ تخم مرغ، میوه، آجیل‌، یا صدف. سایر غذاهای‌ نیز می‌توانند در شیرخواران‌

   •   باعث‌ بروز کهیر شوند، اما نه‌ در بزرگسالان‌

   •   رنگ‌های‌ افزودنی‌ غذایی‌ و نگهدارنده‌ها

   •   بیماری های عفونی و عفونت‌ها قارچی، ویروسی یا باکتریال

ضایعات کهیری و آنژیوادمای به وسیله التهاب پوستی ایجاد می شوند. در برخی موارد کهیر و آنژیوادما هنگامی شروع می شود که سلولهای خاصی به نام ماست سل ها، هیستامین و دیگر ترکیبات شیمیایی را در جریان خون و پوست آزاد می کند.

واکنش های حساسیتی و آلرژیک به دارو و غذا می تواند منجر به ایجاد کهیر و آنژیوادما گردد.

آلرژن ها

غذاها: حلزون ،ماهی، آجیل، تخم مرغ و شیر از شایعترین آلرژن ها می باشند.

داروها: تقریباً هر داروئی می تواند باعث ایجاد کهیر یا آنژیوادم شود. امٌا شایعترین آنها عبارتند از :آسپرین ، آنتی بیوتیک ، بروفن و داروهای کنترل فشار خون

آلرژن های دیگر عبارتند از : گرده گلها ، پشم حیوانات ، لاستیک و نیش حشرات

عوامل محرک دیگر عبارتند از :

   •   عوامل فیزیکی : نظیر گرما، سرما، نور خورشید، آب، فشار پوستی، استرس روحی و ورزش

   •   درماتوگرافیسم: معنی تحت لفظی آن نوشتن بر روی پوست می باشد. هنگامی که روی پوست فشار وارد می سازید. یا خراشیده می شود. یک برجستگی در محل به علت آزاد شدن هیستامین و التهاب رگی ایجاد می شود.

علاوه بر این، شروع کننده ها گاهی اوقات کهیر و آنژیوادم در اثر واکنش به آنتی بادی های منتشر شده در بدن ایجاد می شود. نمونه های این حالت شامل انتقال خون، اختلالات سیستم ایمنی مانند سرطان لوپوس، بیماری های تیروئیدی خاص، هپاتیت A و B و سرماخوردگی می باشند.

آنژیوادم ارثی به سطح پائین یا عملکرد غیر طبیعی پروتئین خونی خاصی به نام مهار کننده C1 مربوط می باشد . این مهار کننده نقش تنظیم کننده ای بر عملکرد سیستم ایمنی شما ایفا می کند.

عوامل خطر بیماری

   •   سابقه قبلی آنژیوادم و کهیر

   •   واکنش های حساسیتی

   •   سابقه خانوادگی آنژیوادم

   •   سابقه خانوادگی آنژیوادم ارثی

غربالگری و تشخیص

ممکن است پزشک سابقه دارویی شما را بپرسید یا از جزئیات برنامه روزانه شما جهت روشن کردن محرک های احتمالی مطلع گردد. هم چنین ممکن است وی تست های حساسیتی نظیر تست پوستی را انجام دهد.

در صورتی که پزشک شما به بیماری آنژیوادم ارثی مشکوک باشد ممکن است تست خونی جهت تعیین سطح یا عملکرد پروتئین خونی خاص را تقاضا نماید.

درمان

اساس درمان پرهیز از محرک‌های شناخته شده است. همچنین توصیه می‌شود که بیماران از مصرف آسپیرین، الکل و احتمالا داروهای ضد التهاب غیر استروییدی نظیر آسپرین یا بروفن پرهیز کنند، زیرا این‌ها ممکن است علایم کهیری را تشدید نمایند. در صورتی که پرهیز غیرممکن باشد یا محرکی شناسایی نشود یا با وجود پرهیز باز هم تسکین علایم لازم باشد، داروهای ضدهیستامین خط اول به شمار می‌روند. در صورتی که آنتی‌هیستامین‌های خط اول کافی نباشند، می‌توان از انواع داروهای دیگر استفاده نمود.

در صورت خفیف بودن علائم نیازی به درمان نیست. درمان استاندارد برای این بیماری، آنتی هیستامین ها می باشند و عبارتند از :

داروهای بدون نسخه نظیر دیفن هیدرامین، کلرافنیرآمین، کلماستین و لوراتادین

آنتی هیستامین هایی نظیر دیفن هیدرامین ، کلروفینرآمین و کلماستین ممکن است باعث باعث خواب آلودگی شود. داروهای تجویزی عبارتند از :

   •   دسلوراتادین

   •   فکسوفنادین

   •   سیتریزین

   •   هیدروکسی زین

در صورت لزوم جهت درمان پزشک ممکن است کورتیکواستروئید خوراکی تجویز نماید که باعث تخفیف تورم، قرمزی و خارش می گردد. علیرغم سودمندی این درمان ها ، این داروها بر آنژیوادم ارثی اغلب غیر مؤثر هستند.

درمان‌ اورژانس‌ در موارد واکنش‌های‌ شدیدی‌ که‌ جان‌ بیمار را به‌ خطر می‌اندازند.

بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ آزمایش خون، آزمایش ادرار، سرعت‌ رسوب‌ گلبول‌های‌ قرمز، و عکسبرداری‌ از قفسه‌ سینه‌ برای‌ رد واکنش‌ التهابی‌ ناشی‌ از عفونتباشند.

درمان‌ با هدف‌ پیشگیری‌ از مواجهه‌ با عوامل‌ اتخاذکننده‌ کهیر صورت‌ می‌پذیرند.

آزمون‌ پوستی‌ برای‌ آلرژی‌ و تزریقات‌ برای‌ حساسیت‌زدایی‌

داروهایی‌ که‌ برایتان‌ تجویز نشده‌ است‌ را مصرف‌ نکنید (از جمله‌ آسپیرین، مسهل‌ها، آرام‌بخش‌ها، ویتامین ها، ضداسیدها، ضددردها یا شربت‌های‌ ضد سرفه‌)

لباس‌ تنگ‌ نپوشید. هرگونه‌ و آزردگی‌ پوست‌ می‌تواند باعث‌ بروز کهیر شود.

حمام‌ داغ‌ نگیرید.

برای‌ تخفیف‌ خارش‌ از کمپرس‌ آب‌ سرد استفاده‌ کنید.

درمان های اختصاصی کاربردی جهت درمان آنژیوادم ارثی طولانی مدت می باشند و شامل اندروژن های خاصی نظیر دانازول که باعث تنظیم سطح پروتئین خونی می گردد، می شود.

در طی یک حمله حاد کهیر یا آنژیوادم شما ممکن است نیاز به تزریق اورژانسی آدرنالین داشته باشد.

در صورت تکرار حملات ممکن است پزشک آدرنالین و نحوه مصرف آن را جهت مواقع ضروری تجویز نماید.

پیشگیری

   •   اجتناب از محرک های شناخته شده نظیر غذاها و داروها

   •   اجتناب از وضعیت های خاصی نظیر سرما و گرما

   •   مراقبت فردی

   •   اجتناب از خاراندن منطقه مبتلا

   •   پوشش نازک با رنگهای روشن

   •   به حداقل رساندن فعالیت های شدید

   •   مصرف آنتی هیستامین های بدون نسخه جهت رفع خارش

عواقب‌ مورد انتظار

عواقب بیماری غیر قابل‌ پیش‌بینی‌ هستند و بستگی‌ به‌ علت‌ برزو کهیر دارند. اگر علت‌ کهیر یک‌ دارو یا عفونت‌ حاد ویروسی‌ باشد، کهیر معمولاً در عرض‌ چند ساعت‌ یا چند روز ناپدید می‌شود. البته‌ در بعضی‌ از موارد کهیر مزمن‌ شده‌ و ممکن‌ است‌ تا ماهها یا سال‌ها ضایعات‌ کهیری‌ بیابند و بروند. البته‌ در اغلب‌ موارد، کهیر غالباً خود به‌ خود فروکش‌ می‌کند حتی‌ اگر علت‌ آن‌ مشخص‌ نباشد.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری

تا چند روز پس‌ از ناپدید شدن‌ کهیر فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ خود را کم‌ کنید. سعی‌ کنید زیادی‌ گرمتان‌ نشود و عرق‌ نریزید یا دچار هیجان‌ نشوید.

رژیم‌ غذایی‌

اگر شک‌ به‌ یک‌ نوع‌ غذا به‌ عنوان‌ علت‌ بروز کهیر برده‌اید، فهرستی‌ از غذاهایی‌ که‌ روزانه‌ می‌خورید تهیه‌ کنید تا کار شناسایی‌ غذای‌ مسؤول‌ راحت‌تر شود.

از مصرف‌ قهوه یا سایر نوشیدنی‌های‌ کافئین دار (در صورتی‌ که‌ باعث‌ بروز کهیر شوند) خودداری‌ کنید. الکل ننوشید.

درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

اگر علایم‌ زیر به‌ هنگام‌ کهیر رخ‌ دهند:

آنژیوادم (یک مورد اورژانس)

آنژیوادم (یک مورد اورژانس)

   •   متورم‌ شدن‌ لب‌ها

   •   تنگی‌نفس‌ یا خس‌ خس‌ سینه‌

   •   احساس‌ سفتی‌ یا گرفتگی‌ و خفگی‌ در گلو

   •   هرگونه‌ علایم‌ شوک‌ آلرژیک‌. این‌ یک‌ اورژانس‌ است‌!

اگر دچار علایم‌ جدید و غیر قابل‌ توجیه‌ شده‌اید. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.

توصیه های من: 

در صورتی که مبتلا به کهیر پوستی یا ضایعه مشکوک روی پوست هستید:

  1. حتما با تیم درمانی خود مشورت کنید
  2.  به هیچ عنوان خودسرانه اقدام به درمان ضایعات پوستی نکنید 
  3. مهمترین اقدام برای کنترل کهیر پوستی شناسایی عامل زمینه ساز و کنترل آن می باشد
  4. حتما برای تشخیص نوع ضایعه و بررسی ریسک بیماری به پزشک مراجعه کنید
  5. ممکن است نیاز به نمونه برداری و ارزیابی آزمایشگاهی باشد 
  6. کنترل کهیر پوستی گاهی مواقع بسیار دشوار است. در گروهی از افراد با علائم تنفسی درمان اورژانسی لازم است لذا بدون اتلاف وقت برای درمان به اورژانس نزدیکترین بیمارستان مراجعه کنید

پسوریازیس یا بیماری صدفک چیست

بیماری پسوریازیس (صدفک)

پسوریازیس یا داء الصدف یا بیماری صدفک یک بیماری مزمن پوستی است که نام آن از کلمه ای یونانی به معنی «خارش» گرفته شده است. در این بیماری ناحیه‏ای از پوست، ملتهب شده و برجسته می‏شود، که با قرمزی پوست و خارش همراه است و روی آن نیز پوسته‏ های نقره ای رنگ دیده می‏شود. پوست سر، آرنج‏ها و پشت بدن بیشتر در معرض این بیماری قرار دارند.

 گاهی شدت پسوریازیس آنقدر خفیف است که بیمار اصلاً از ابتلا به آن آگاه نیست. از سوی دیگر گاهی این بیماری آنقدر شدید می‏شود که نواحی گسترده‏ای از بدن را می‏پوشاند.

 خوشبختانه امروزه حتی شدیدترین موارد پسوریازیس را نیز می توان تحت کنترل درآورد.

بیماری پسوریازیس مسری نیست و از شخصی به شخص دیگر منتقل نمی‏شود ولی در افرادی که یکی از اعضای خانواده آنها به این بیماری مبتلا است، بیشتر بروز می‏کند. شیوع این بیماری بین ۱ تا ۲ درصد کل جمعیت می‏باشد، بنابراین در ایران حداقل ۶۰۰ هزار نفر به این بیماری مبتلا می‏باشند.

علت ابتلا به پسوریازیس چیست؟ pso- Pathology

 علت ایجاد این بیماری ناشناخته است ولی عامل وراثت در ابتلا به این بیماری نقش مهمی دارد. با اینحال، تحقیقات اخیر، به وجود نوعی ناهنجاری در فعالیت گلبول‏های سفید در جریان خون اشاره می‏کند که می‏تواند آغاز کننده فرآیند التهاب در پوست باشد و موجب افزایش سرعت پوسته ریزی شود.

سرعت ریزش سلول‏های پوست در این بیماری گاهی به سه تا چهار روز یکبار هم می‏رسد (یعنی ۵ تا ۱۰ برابر سریعتر از حالت طبیعی). بیماران اغلب حدود ۱۰ تا ۱۴ روز پس از ایجاد بریدگی، خراشیدگی، سائیدگی و یا آفتاب سوختگی شدید در پوست، متوجه پیدایش ضایعات جدیدی بر روی بدن خود می‏شوند که همان پسوریازیس است.

 پسوریازیس ممکن است توسط عواملی نظیر عفونتها، از جمله عفونت استرپتوکوکی حلق و همچنین بعضی از داروها مجدداً فعال شود. این بیماری معمولاً در فصل زمستان به علت خشکی پوست و کاهش تابش نور آفتاب بوجود می‏آید. پسوریازیس به شکل‏های متعددی از نظر شدت، طول دوره بیماری، منطقه درگیری و اشکال پوسته‏ ها بروز می‏کند.

علایم پسوریازیس 

پسوریازیس اندام ها

پسوریازیس در اندام ها

 شایع‏ترین علامت پسوریازیس به صورت برجستگی‏های کوچک قرمز رنگ است. بتدریج این ضایعه بزرگتر شده و سطح آن پوسته پوسته می‏شود. در حالیکه پوسته‏های سطحی براحتی جدا شده و می‏ریزند، پوسته‏های زیرین برداشته شوند، پوسته زیر آنها دردناک شده و خونریزی خواهد کرد. بتدریج این نواحی قرمز، رشد کرده و گاهی حتی کاملاً وسیع و چشمگیر می‏شوند.

 پسوریازیس در نقاط مختلف بدن می‏تواند به اشکال مختلفی دیده شود:

   •  آرنج‏ها، زانوها، نشیمنگاه، ناحیه تناسلی، بازوها، پاها، پوست سر و ناخن‏ها نواحی هستند که بیش از سایر نقاط بدن به پسوریازیس مبتلا می‏شوند. پسوریازیس معمولاً دو طرف بدن را به طور قرینه مبتلا می‏کند.

•  روی ناخن‏های مبتلا به پسوریازیس فرورفتگی‏ های کوچکی به چشم می‏خورد. ناخن‏ها ممکن است شل یا ضخیم و خمیده شوند. اصولاً درمان پسوریازیس ناخن مشکل است.

•  پسوریازیس معکوس، زیربغل، پستان‏ها و نواحی چین‏دار بدن در مجاورت کشاله ‏ران، نشیمنگاه و ناحیه تناسلی را مبتلا می‏کند.

•  پسوریازیس قطره ‏ای معمولاً کودکان و بالغین جوان را مبتلا می‏کند. در این نوع بیماری اغلب بدنبال یک گلو درد، از تعداد زیادی نقاط کوچک قرمز رنگ و قطره مانند پوشیده می‏شود. این بیماری معمولاً خودبه‏خود طی چند هفته تا چند ماه خوب شده و علایم آن محو می‏شوند.

•  حدود ۳۰ درصد از بیماران مبتلا به پسوریازیس، دچار درد و التهاب به حدی است که باعث ناتوانی بیمار می‏شود. در بعضی از افراد، در صورت گرفتاری شدید پوست، شد گرفتاری مفاصل هم افزایش می‏یابد. گاهی با بهبود ضایعات پوستی، از شدت درد مفاصل هم کاسته می‏شود.

درمان پسوزیاریس

پلاک پسوریازیس

پلاک پسوریازیس

 به علت شناخته نشدن علت بیماری، هنوز درمان قطعی برای این بیمای وجود ندارد. روش‏های مختلف درمانی برای بیماری پسوریازیس وجود دارد که براساس سن بیمار، شدت و وسعت بیماری، سلامت عمومی بیمار و شرایط اقتصادی، اجتماعی او باید درمان مناسبی برای بیماری انتخاب گردد. گاهی بیمار بتدریج به یک درمان مقاوم می‏شود که باید درمان وی را تغییر داد و یا روش دیگری به عنوان مکمل به آن افزود. به هر حال درمان بیماری پسوریازیس بسیار طولانی بوده و نیازمند مراجعات مکرر به پزشک می‏باشد.

 هدف از درمان، کاستن التهاب وکند کردن سرعت تقسیم سلول‏های پوست است. کرم‏های مرطوب کننده و لوسیون‏ها با نرم کردن پوسته‏ ها به کنترل خارش کمک می‏کنند. رعایت رژیم‏های غذایی خاص در درمان پسوریازیس تأثیری نداشته است.

 معمولاً در مواردی که بیماری محدود می‏باشد، از داروهای موضعی که محتوی ترکیبات کورتون، ویتامین D صناعی، قطران یا آنترالین هستند، استفاده می‏شود. به این داروها ممکن است استفاده از نور طبیعی آفتاب یا نور ماوراءبنفش نیز افزوده شود. در موارد خیلی شدید پسوریازیس، ممکن است نیاز به مصرف داروهای خوراکی همراه و یا بدون استفاده از نور درمانی باشد.

 اگر چه قرار گرفتن در معرض نور خورشید به بسیاری از بیماران در تخفیف علایم بیماری کمک می کند، ولی باید با احتیاط زیادی مورد استفاده قرار گیرد. در برخی موارد می‏توان از اشعه ماوراءبنفش استفاده نمود.
درمان‏های مختلف پسوریازیس

   •  استروئیدها (کورتون‏ها): کرم‏ها، پمادها و لوسیون‏ های محتوی داروهای کورتونی می‏توانند به طور موقت پوست را تسکین داده و بیماری را در بسیاری از افراد کنترل نمایند. از فرآورده‏ های ضعیف‏تر در نقاط خیلی حساس بدن مانند ناحیه تناسلی، کشاله ران و صورت استفاده می‏شود.          ولی برای کنترل بیماری در پوست سر، آرنج‏ها، زانوها، کف دست و پا و تنه معمولاً نیاز به مصرف فرآورده‏ های قوی‏تر می‏باشد. گاهی لازم است روی پوستی که پماد یا کرم به آن مالیده شده است با پوشش نایلونی مناسبی پوشانیده شود تا کرم حداکثر تأثیر را بنماید. اینگونه داروها        باید با دقت بسیار و حتماً تحت نظر پزشک بکار برده شود، عوارض جانبی فرآورده‏های کورتون‏ دار قوی عبارتند از: نازک شدن پوست،گشاد شدن عروق خونی، تخریب پوست و تغییر رنگ آن، قطع ناگهانی مصرف این داروها موجب تشدید بیماری خواهد شد. پس از ماه‏ها درمان،              ممکن است پسوریازیس نسبت به فرآورده‏های استروئیدی مقاوم شود.

•  درمان پوست سر: درمان پسوریازیس پوست سر بستگی به شدت بیماری، بلندی موها و طرز زندگی بیمار دارد. طیف گسترده‏ای از شامپوها، روغن‏ها، محلول‏ها و اسپری‏ها برای این منظور تهیه شده است که اکثراً محتوی قطران یا کورتون هستند. بیمار باید از شستشوی زیاد سر با      شامپو و خراشیدن پوست سر خود داری کند.
•  آنترالین: دارویی است که بخوبی روی ضایعات صعب العلاج پسوریازیس اثر می‏کند. این دارو می‏تواند موجب تحریک و رنگین شدن موقتی پوست و لباس‏ها گردد.

ویتامینD: امروزه، یک ترکیبی صناعی ویتامین D به نام «کلسی پوترین» یا «کلسی پوتریول» وجود دارد که فقط با نسخه قابل تهیه است. این دارو برای بیماران مبتلا به پسوریازیس مفید است و می‏تواند همراه با سایر درمان‏ ها بکار برده شود. به منظور جلوگیری از بروز عوارض جانبی باید به میزان محدودی از این دارو استفاده شود. ویتامین D  معمولی که می توان آن را از هر داروخانه یا فروشگاهی خریداری کرد، هیچ ارزشی در درمان پسوریازیس ندارد.

   •  قطران: بیش از یکصد سال است که قطران برای درمان پسوریازیس استفاده می‏شود. با پیشرفت تکنولوژی، فرآورده‏های دارویی نیز بسیار پیشرفت کرده و همین طور استفاده از آنها راحت‏تر شده است. از فرآورده ‏های قوی‏تر برای درمان مناطق صعب العلاج ‏تر استفاده می‏شود. مشکل عمده این ترکیبات بوی ناخوشایند آنها است.
گاهی از قطران همراه با نور ماوراءبنفش به طور همزمان برای درمان پسوریازیس حاد استفاده می‏شود. مدت تماس با نور ماوراءبنفش، بسته به نوع پسوریازیس و حساسیت پوست بیمار متفاوت است.

   •  نور درمانی: نور خورشید و نور ماوراءبنفش، سرعت رشد سلول‏های پوست را کند می‏کنند، اگر چه نور خورشید و نور ماوراءبنفش موجب پیری پوست، آب مروارید و سرطان پوست می‏شوند، ولی نور درمانی در صورتی که تحت نظر پزشک انجام شود می‏تواند بی‏خطر و سودند باشد. بیمارانی که مبتلا به نور درمانی در مراکز مجهزی داشته باشند که اختصاصاً به همین منظور تجهیز شده‏اند.

بیماران پسوریازیسی که در آب و هوای گرم زندگی می‏کنند ممکن است توصیه شود که مستقیماً و با احتیاط حمام آفتاب بگیرند. حتماً قبل از خود درمانی با نور آفتاب طبیعی یا مصنوعی با یک پزشک خود مشورت کنید.

   •  پووا (PUVA): زمانی که پسوریازیس به سایر درمان‏ها جواب ندهد یا خیلی گسترده باشد، پووا درمانی در ۸۵ تا ۹۰ درصد افراد مؤثر خواهد بود. نام این روش درمانی، از ترکیب دو عامل درمانی “Psoralen + UVA” اقتباس شده است. ابتدا به بیماران، دارویی به نام پسورالن داده می‏شود سپس بیماران ۱ تا ۲ ساعت بعد با دقت و احتیاط زیاد تحت تابش حساب شده نوعی خاصی از پرتوهای ماوراءبنفش (نوعA ) یا UVA  قرار می‏گیرند. معمولاً ۲۵ جلسه درمان در یک دوره درمانی دو یا سه ماهه لازم است تا پوست کاملاً درمان شود. حدود ۳۰ تا ۴۰ جلسه درمان در سال لازم است تا پسوریازیس را تحت کنترل نگه دارد.

از آنجایی که پسورالن در داخل عدسی چشم باقی می‏ماند و می‏تواند موجب پیدایش آب مروارید در عدسی چشم گردد  بیماران باید حتماً از لحظه استفاده از پسورالن تا غروب آفتاب همان روز، از عینک‏های آفتابی که جلوی نور ماوراءبنفش را می‏گیرند استفاده کنند. همچنین بیماران باید در طی درمان، پوست خود را از تابش نور آفتاب کاملاً محافظت نمایند.

پووا درمانی اگر مدت خیلی زیادی تکرار شود خطر ابتلا به پیری پوست، کک و مک و سرطان پوست را زیاد می‏کند. لذا تمام مراحل پووا درمانی باید تحت کنترل و نظارت مستقیم پزشک و در بیمارستان انجام شود.

   •  متوترکسات: یک داروی خوراکی ضدسرطان است. زمانی که سایر داروها از درمان پسوریازیس ناتوان ماندند این دارو نتایج بسیار درخشانی به بار می آورد. از آنجایی که مصرف این دارو می‏تواند عوارض جانبی خاصی بویژه عوارض کبدی به دنبال داشته باشد، انجام آزمایش‏های خون       منظم همزمان با مصرف دارو ضروری است. حتی عکس‏برداری از قفسه سینه با اشعه ایکس و در موارد نادر، نمونه‏برداری از کبد نیز ممکن است لازم باشد.
      سایر عوارض جانبی این دارو عبارتند از ناراحتی معده، تهوع و سرگیجه. این دارو به صورت قرص و آمپول موجود است و معمولاً یک بار در هفته مصرف می‏شود.

   •  رتینوئیدها: این داروها مشتق از ویتامینA بوده و به تنهایی یا همراه با نورماوراءبنفش برای درمان موارد شدید پسوریازیس تجویز می‏شوند. عوارض جانبی آن عبارتند از: خشکی پوست لب‏ها و چشم‏ها، افزایش مقادیر چربی خون و پیدایش زواید خاری شکل در استخوان‏ها، رتینوئیده‏ها       (تیگازون و نئوتیگازون) نباید توسط خانم‏هایی که باردار هستند و باردار هستند و یا تصمیم دارو دارند، استفاده شوند زیرا می‏تواند موجب پیدایش ناهنجاری‏های جنینی مادرزادی در نوزادان آنها شوند. در زمان مصرف اینگونه داروها، مراقبت توسط پزشک و نیز انجام آزمایش‏های خون به           صورت مرتب الزامی است.

   •  سیکلوسپورین: این دارو تضعیف کننده سیستم ایمنی بوده و معمولاً برای پیشگیری از پس زدن عضو پیوندی مصرف می‏شود. در موارد شدید که پسوریازیس به سایر درمان‏ها پاسخ نداده باشد، می‏توان از این دارو استفاده نمود. عوارض جانبی عمده این دارو شامل افزایش فشار خون       و آسیب کلیه‏ها می‏باشد، لذا بیماران باید به طور مرتب تحت نظر باشند.

گرچه روش های درمانی که به آنها اشاره شد به تنهایی و یا همراه با یکدیگر قادر به کنترل بیماری و بهبود چشمگیر در اکثر مبتلایان به پسوریازیس می‏باشند، ولی هیچ کدام بیماری را به صورت قطعی و دایمی شفا نمی‏دهند. پزشکان و سایر گروه های پزشکی، دایم در حال آزمایش داروها و روش‏های درمانی جدید هستند.

به یاد داشته باشید که صدفک  اگر چه آزار دهنده است ولی در صورت درمان مناسب و رعایت دستورات پزشکی، می توان با آن کنار آمد و بیماری را کنترل کرد.

نکات مهم در مراقبت از بیماری پسوریازیس

 بیماران بایستی استرس خود را کم کنند. در صورتی که به مشاوره با روان‌پزشک نیاز دارند، حتماً این کار را انجام دهند، از آفتاب و فضای باز مثل کوه و دشت و استخر یا دریا تا حد امکان و زیر نظر پزشک استفاده کنند، یا در صورت امکان از بالکن یا پشت بام منزل برای آفتاب گرفتن بهره ببرند؛ ورزش مناسب و کار مناسب داشته باشند، غذاهای دریایی مصرف کنند.

قسمت‌ها ی درگیر نباید تحت فشار زیاد قرار بگیرند و یا دچار آسیب‌هایی مانند بریدگی، زخم و ضربه مثل کیسه کشیدن شدید در حمام و خاراندن شدید شوند. پس از خوب شدن هر ناحیه از پوست نیز حتماً باید آن را با یک کرم معمولی به‌طور مرتب چرب نگه داشت، حتی اگر هیچ ضایعه‌ای روی پوست دیده نشود، باید مرتب چرب شود تا از عود بیماری در آن قسمت پیشگیری شود.

توصیه های من:

در صورتی که مبتلا به  قرمزی یا ضایعات مشکوک پوسته دار روی بدن  هستید:

  1. اکیدا از خود درمانی یا اقدامات غیر علمی اجتناب کنید 
  2.  به هیچ عنوان خودسرانه اقدام به درمان نکنید
  3.  حتما با تیم درمانی خود مشورت کنید
  4. حتما برای بررسی عامل زمینه ساز به پزشک مراجعه کنید
  5. ممکن است نیاز به نمونه برداری و ارزیابی آزمایشگاهی باشد

خارش پیری Senile Pruritus

حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد افراد مسن دوره های از خارش پیری منتشر پوست را تجربه می کنند که شایعترین علت این علامت خشکی پوست می باشد. یکی دیگر از علل خارش پوست در افراد مسن سرما است که این حالت بیشتر در زمستان ها دیده می شود و خود ناشی از کاهش رطوبت پوست می باشد. استفاده زیاد از آب گرم در حمام به علت تحلیل بردن چربی های زیر پوستی و در نهایت خشکی بیشتر پوستی باعث تشدید خارش پیری پوست در این گروه سنی می گردد بنابراین توصیه می شود این گروه از آب ولرم برای حام گرفتن استفاده نمایند. یکی از علل دیگر خارش پوست در این گروه استفاده نادرست  و فراوان از شوینده های صابونی و لیف کشیدن های شدید می باشد که این پدیده با کاهش رطوبت پوست باعث تشدید خارش به خصوص پس از حمام می شود. استفاده از داروهای ضد افسردگی و ضد فشار خون نیز می تواند باعث ایجاد و یا تشدید خارش در پوست افراد مسن گردد.

یکی از مهمترین علل خارش پوست در افراد مسن بیماری های زمینه ای و سیستمیک نظیر دیابت، بدخیمی ها، اورمی، درگیری کبدی و داروهای مصرف شده توسط افراد می باشد.

برای پیشگری از بروز این پدیده در افراد مسن توصیه می گردد از حمام های خیلی گرم و سونا و نظائر آن اجتناب نمایند و پوست خود را همواره با استفاده از لوسیون های بدن مرطوب نگه دارند. در صورت بروز خارش پوست در افراد مسن سریعا” جهت بررسی علت زمینه ای به پزشک مراجعه نمایند و از استفاده خودسرانه داروهای سیستمیک یا کورتون موضعی خود داری نمایند

درمان خشکی پوست صورت

خشکی پوست می تواند در زمینه بیماری های پوستی نظیر درماتیت آتوپیک، در افراد طبیعی در اثر حمام کردن مکرر با آب داغ یا استفاده از جکوزی داغ، استفاده زیاد از صابون و یا بعد از تماس طولانی مدت با آب و هوای خشک ایجاد گردد.

معمولا سن بالای ۵۰ سال نیز یک عامل بسیار مساعد کننده برای خشکی پوست است

درمان خشکی پوست صورت

درمان خشکی پوست صورت

خشکی پوست مقاوم و همراه با خارش می تواند نشانه یک بیماری سیستمیک جدی باشد نظیر بیماری های متابولیک یا بعضی از بدخیمی ها باشد.

مقایسه پوست خشک با پوست نرمال از نظر بافت شناختی

مقایسه پوست خشک با پوست نرمال از نظر بافت شناختی

بنابر این اکیدا” توصیه می گردد افراد در صورت بروز خارش طولانی مدت و خشکی پوست سریعا” جهت بررسی علت بیماری به پزشک مراجعه نمایند.

پس از شناسایی علت زمینه ای بیماری  معمولا توصیه می گردد که از صابون استفاده نگردد و به جای آن از ترکیبات شوینده های غیر صابونی استفاده شود. از استحمام مکرر با آب داغ یا استفاده از سونای بخار و جکوزی اجتناب گردد. از ترکیبات شوینده عیر صابونی مناسب می توان انواع پنPainبا PH5.5 تا ۷ را نام برد.

استفاده از مرطوب کننده مناسب یکی از ضروریات اساسی برای محافظت از پوست است.

استفاده از مرطوب کننده مناسب یکی از ضروریات اساسی برای محافظت از پوست است.

استفاده از ترکیبات نرم کننده یا لوسیون بدن بعد از حمام اکیدا” توصیه می شود

  • توصیه های ضروری دکتر انتظاری

در صورتی که مبتلا به  خشکی پوست یا قرمزی یا ضایعات مشکوک روی بدن  هستید:

  1. اکیدا از خود درمانی یا اقدامات غیر علمی اجتناب کنید 
  2.  به هیچ عنوان خودسرانه اقدام به درمان نکنید
  3.  حتما با تیم درمانی خود مشورت کنید
  4. حتما برای بررسی عامل زمینه ساز به پزشک مراجعه کنید
  5. ممکن است نیاز به نمونه برداری و ارزیابی آزمایشگاهی باشد

    • مشاوره آنلاین

      در صورت نیاز به مشاوره آنلاین با کلیک روی دکمه “از دکتر بپرسید” سوالات خود را مطرح کنید



    • نوبت دهی

    • نوبت دهی

      برای مشاوره و معاینه بالینی در مطب دکتر، همین الان با کلیک روی دکمه “نوبت دهی” وقت خود را برای مراجعه حضوری رزرو کنید

    درماتیت آتوپیک چیست؟

    هر چه ماهیت یک بیماری پیچیده تر باشد به همان نسبت اسامی و اصطلاحات پیچیده تری برای بیان و توصیف آنها به کار برده می شود کلمه آتوپیک نیز از آن جمله می باشد. اصولا آتوپی به گروهی از بیماری ها گفته می شود که سابقه شخصی یا خانوادگی یکی از بیماری های آسم، تب یونجه و یا اگزما وجود داشته باشد. به اگزمای این گروه از افراد درماتیت آتوپیک گفته می شود.

    Atopic Dermatitis

    درماتیت آتوپیک یک بیماری التهابی مزمن یا راجعه در پوست است که اغلب موارد با خارش شدید همراه است و به صورت خود به خود نیز محدود شونده می باشد.

    حدود ۲ درصد مردم جامعه گرفتاردرماتیت آتوپیک هستند. علیرغم تحقیقات متعدد در سراسر دنیا هنوز مکانیسم دقیق درماتیت آتوپیک شناخته شده نیست ولی به نظر میرسد یک بیماری چند عاملی با زمینه ژنتیکی باشد که عوامل روحی و رانی می تواند علائم آنرا تشدید نماید.

    بیماری در سنین مختلف علائم گوناگونی دارد. خشکی پوست یکی از مشخصات بارز درماتیت آتوپیک است. در صورت عدم درمان مناسب عفونت های باکتریایی می تواند روی زمینه پوست بیمار اضافه شده و باعث تشدید علائم گردد.

    یکی از مهمترین اصول درمانی در این گروه از بیماران پیشگیری از خشکی پوست می باشد. اکیدا توصیه می گردد این گروه از افراد از مصرف صابون های معمول خود داری نمایند و با نظر پزشک از ترکیبات شوینده عیر صابونی نظیر پن استفاده نمایند.

    برای این گروه از افراد بهترین نوع پوشش، لباس های تهیه شده از الیاف نخ خالص می باشد و از پوشش های پشمی، نایلونی و سایر موارد باید اجتناب گردد. بهتر است جهت کارهای بهداشتی نظیر شستشوی ظروف حتما از یک دستکش نخی استفاده گردد و روی آن یک دستکش محافظ پلاستیکی اضافه شود. بهتر است از اقداماتی که همراه با تعریق زیاد است خود داری گردد. در این گروه از افراد فشارهای روحی و روانی مهمترین عوامل برانگیزاننده و تشدید کننده بیماری است و بهتر است از آنها اجتناب گردد.

    • توصیه های ضروری دکتر انتظاری

    در صورتی که مبتلا به اگزمای پوستی یا ضایعه مشکوک روی پوست هستید:

    1. حتما با تیم درمانی خود مشورت کنید
    2.  به هیچ عنوان خودسرانه اقدام به درمان ضایعات پوستی نکنید 
    3. مهمترین اقدام برای کنترل اگزمای پوستی شناسایی عامل زمینه ساز و کنترل آن می باشد
    4. حتما برای تشخیص نوع ضایعه و بررسی ریسک بیماری به پزشک مراجعه کنید
    5. ممکن است نیاز به نمونه برداری و ارزیابی آزمایشگاهی باشد 
    6. کنترل اگزمای پوستی گاهی مواقع بسیار دشوار است لذا کاملا صبور باشید